កៀប ឬ គាប

ពាក្យថា​ កៀប​ និង​ គាប តាមវចនានុក្រមខ្មែរ របស់ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យបានឲ្យនិយមន័យថា៖

កៀប កិ. រឹតដោយតង្កៀប៖ ក្តាមកៀប។ (ទំព័រ ៤៨)

គាប កិ. ចាប់រឹតដោយគំនាប ឬឃ្នាប៖ គាបត្នោត។

…គាត់ចេញមិនទាន់ ក៏ត្រូវមែកឈើដ៏ធំវាយសង្កត់ពីលើកៀបជាប់នឹងដី បណ្តាលឲ្យគាត់ដាច់ខ្យល់ស្លាប់មួយរំពេច។ …(កោះសនិ្តភាព៖ ឆ្នាំទី៤១ លេខ ៦៣៤១ ថ្ងៃសៅរ៍ អាទិត្យ ទី១០ ១១ ឧសភា ឆ្នាំ២០០៨)

តាមស្ថានភាពដូចក្នុងសំណេររបស់អត្ថបទខាងលើ ពាក្យ កៀប ឬ គាប មិនគួរប្រើទេ។ ដោយហេតុថា បើពិនិត្យលើន័យរបស់ពាក្យ កៀប ឬ គាប តាមទិដ្ឋភាពជាក់ស្តែង និងតាមន័យពន្យល់ក្នុងវចនានុក្រម​ដូចសម្រង់ខាងលើ គឺជាចលនារំកិលចូលគ្នា ឬមករកគ្នារវាងវត្ថុពីរ​ដែលអាចកម្រើកបាន។ តាមយោបល់ខ្ញុំ​ឃ្លាថា វាយសង្កត់ពីលើកៀបជាប់នឹងដី គួរសរសេរថា វាយសង្កត់ជាប់នឹងដីវាយសង្កត់ពីលើផ្ទប់ជាប់នឹងដី។​

តើលោកអ្នកយល់ដូចម្តេចដែរ?

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s

%d bloggers like this: