ពាក្យទាំងពីរនេះមានសូរអានដូចគ្នា ហើយនិយមន័យក៏មិនជាប្រាសចាសគ្នាប៉ុន្មានដែរ៖
ទាល់ (កិ.), (គុ.) មិនរហូត, ទញ់តុះ, ទើសផ្លូវ, ទើសដំណើរ; ខ្វះខាត, មិនគ្រប់គ្រាន់ : ទាល់ច្រក, ទាល់គំនិត; ទាល់សោហ៊ុយ, ទាល់ប្រាក់ចាយ, ផ្លូវទាល់ (ម. ព. ទ័ល ផង) ។ ពាក្យសុភាសិតបុរាណថា : ដប់ទាល់ម្ភៃទាល់ កុំឲ្យទាល់គំនិត ដប់គិតម្ភៃគិត កុំគិតការណ៍ឆ្វេង ដប់លេងម្ភៃលេង កុំលេងល្បែងភ្នាល់; បើជ្រុលលេងហើយ ឃើញទោសក្រទ័ល ត្រូវកត់សម្គាល់ ស្បែស្បថរាងចាល ។
(ន.) ឈ្មោះត្រាវគោកមួយប្រភេទ ពួកធ្មៅ, យកដើមប្រើធ្វើជាបន្លែស្លបាន ។
ទ័ល (កិ.) (សំ.),(បា.) (ទល កិ. “កាត់; ពុះ; ចោះ; ចាក់; ចែក; ទើស; ទាក់; ក្រីក្រ…”; ន. “ស្លកឈើ; ចំណែក”) ទើសផ្លូវ, ទើសដំណើរ : ទ័លផ្លូវ, ទ័លគំនិត, ទ័លទ្រព្យ ។ គុ. ដែលក្រីក្រទ្រព្យ, ខ្សត់ទ្រព្យ : មនុស្សទ័ល អ្នកទ័ល (ច្រើនសរសេរក្លាយជា ទាល់ ដូច្នេះយូរហើយចំពោះការក្រីក្រ គួរសរសេរ ទ័ល វិញ) ។ ទ័លប៉ុច កិ. ទ័លត្រឹមដូចគេចាប់ច្បុច ឬទ័លកើលទើសមិនមានផ្លូវទៅទៀត ។
តាំងពីចេះអក្សរមក មិនដែលគិតថាមានតែពាក្យដែលសរសេរ ទាល់ តែមួយ ហើយសរសេរជា ទាល់ តែរហូតមក ។ សម្រេចសម្រួលទៅសរសេរមួយបែបក៏ដូចជាបានហើយ មិនបាច់ពីរបីបែបទេ ។
តើមានអ្វីសម្គាល់ថាត្រូវសរសេរបែបណាដើម្បីឲ្យត្រឹមត្រូវទេ ?
ចង់ស្គាល់ ដើមទាល់ តើមានលក្ខណៈម៉េចដែរ ?